در حال بارگزاری ...

راه های شناسایی متغیر در جاوا چیست؟

توسط سارا خوش برخورد
آخرین به روز رسانی سه شنبه 29 مهر 1399

در برنامه جاوا و هر برنامه دیگری قدم اول شناسایی متغیرها است. در این مقاله از لیداوب متوجه می‌شوید که چگونه یک متغیر شناسایی می‌شود.

یک متغیر، محفظه‌ای برای نگهداری ارزش‌های مورد استفاده در برنامه جاوا است. یک متغیر زمانی قابل استفاده است که شناسایی شود. معمولا شناسایی متغیرها اولین قدم در هر برنامه‌ای است. در این مطلب همراه لیداوب باشید. 

چگونه یک متغیر را شناسایی کنیم؟

جاوا یک زبان برنامه‌نویسی قوی است و این یعنی هر متغیر باید یک اطلاعات کمکی همراه خودش داشته باشد. یک متغیر می‌تواند با استفاده از این هشت مورد شناسایی شود.

  • byte
  • short
  • int
  • long
  • float
  • double
  • char
  • boolean

یک روش مقایسه‌ای خوب برای استفاده کاربردی از متغیرها این است که آنها را یک سطل فرض کنیم. می‌توانیم آن را تا هرجا بخواهیم پر کنیم، می‌توانیم مواد داخل آن را عوض کنیم، گاهی می‌توانیم به آن چیزی اضافه یا کم کنیم. متغیرها زمانی قابل شناسایی هستند که بدانیم از چه اطلاعاتی استفاده شده‌اند. برای اینکه بهتر متوجه شوید با مثال توضیح می‌دهیم. فرض کنید محتوای داخل سطل را با برچسب مشخص کرده‌ایم (مثلا شن). بنابراین چیزی جز شن نمی‌تواند به آن اضافه یا کم شود. در غیر این صورت با برخورد پلیس مواجه می‌شویم.

در جاوا هم، Compiler نقش پلیس را دارد. Compiler مشخص می‌کند که برنامه‌ها، متغیرها را به درستی شناسایی و استفاده می‌کنند.

برای شناسایی متغیرها در جاوا، تمام چیزی که لازم است بدانید این است که اطلاعات با اسم‌های گوناگونی می‌­آیند:

در مثال بالا، متغیر به نام numberofDays با int شناسایی شده است. به نقطه ویرگول آخر عبارت توجه کنید.

نقطه ویرگول در برنامه جاوا نشانه این است که شناسایی کامل انجام شده است.

شناسایی متغیر برای بقیه داده‌­های اطلاعاتی نیز به همین شکل است:

متغیر ۲


ارزش‌گذاری متغیر

قبل از اینکه متغیری استفاده شود باید ارزش متغیر به آن داده شود. به این کار ارزش‌گذاری متغیر گفته می‌شود. اگر ما قبل از ارزش‌گذاری بر روی یک متغیر از آن استفاده کنیم:

برای ارزش گذاری یک متغیر، از دستورالعمل استفاده می‌کنیم. یک دستور  که از دستوری مشابه تساوی در ریاضیات پیروی می‌کند. (مثال. ۴=۲+۲) در سمت چپ  و راست معادله و علامت تساوی در وسط  قرار دارد. برای ارزش‌گذاری یک متغیر سمت چپ نام متغیر و سمت راست ارزش آن قرار می‌گیرد.

در مثال بالا، متغیر به نام numberofDays با int شناسایی شده است و با عدد ۷ ارزش‌گذاری شده است. شناسایی شده و به آن ارزش اولیه 7 داده شده است. حال ما می‌توانیم ۱۰ را به عدد ارزش‌گذاری شده اضافه کنیم زیرا به آن ارزش اولیه داده شده است:

معمولا ارزش‌گذاری یک داده و شناسایی آن هم‌زمان انجام می‌شود.

اسامی متغیرها

اسمی که به یک متغیر داده می‌شود هویت‌دهنده و مشخص کننده آن است. به طوری که دیده می‌شود، Compiler متغیرها را از طریق اسامی آن‌ها شناسایی می‌کند.

قانون‌های مشخصی برای نام‌گذاری وجود دارد.

  • از کلمات ذخیره شده نمی‌توان استفاده کرد
  • نام نمی‌تواند با عدد شروع شود ولی می‌توان عدد را بعد از حرف اول آورد. برای مثال  name1, n2ame
  • از حروف  وآندرلاین( "-" ) و یا علامت دلار($) می‌توان استفاده کرد
  • از علامت های دیگر نمیتواند استفاده کنید. ("%","^","&","#")

همیشه به متغیرهایتان هویت معنی داری بدهید. اگر یک متغیر حاوی قیمت یک کتاب است، آنگاه نامش را چیزی مثل قیمت کتاب بگذارید. اگر هر متغیر یک اسم مشخص دارد مشخص کنید که برای چه استفاده می‌شود، و این کار کمک می‌کند که مشکلات برنامه را زودتر و سریع تر پیدا کنید.
در آخر، قرار داد نام‌گذاری در جاوا وجود دارد که من شما را به استفاده از آن ترغیب می‌کنم. شاید شما متوجه شده باشید که تمام مثال‌هایی که من برای شما آوردم از الگوی مشخصی پیروی می‌کردند. زمانی که از ترکیب‌های بیشتر از یک کلمه استفاده می‌شود از حروف بزرگ انگلیسی برای اول هر کلمه استفاده می‌شود. این به عنوان یک مورد ترکیبی شناخته شده است و یک گزینه مناسب برای هویت دادن به متغیرها است.
 

دیدگاه ها

دیدگاه ها : 0


متاسفانه فقط اعضای سایت قادر به ثبت دیدگاه هستند

رایگان

اشتراک گذاری در
سورس خرید و فروش ارزهای دیجیتال
ثبت امتیاز
1 (5 رای)

   لطفا صبر کنید ...